W 1996 r. Bartosz Szydłowski, student reżyserii PWST, z grupą przyjaciół założył teatr na Kazimierzu. Pierwszym lokalem teatru była zrujnowana piwnica przy ul. Paulińskiej, w której przed wojną mieściła się łaźnia. Stąd wzięła się nazwa teatru. W odgruzowanej własnymi rękami piwnicy członkowie stowarzyszenia organizują spektakle, wystawy, koncerty, pokazy filmów, spotkania, dyskusje, spektakle muzyczne, projekty multimedialne. Pierwszym spektaklem wystawionym w Łaźni jest „Ryszard III” Szekspira. W Łaźni wystąpili także performerzy z Niemiec oraz odbyły się warsztaty z Norwegami na temat czasu i przestrzeni w teatrze.

W 2000 r. o Łaźni było już bardzo głośno. Stowarzyszenie zorganizowało siedemdziesiąte urodziny Mrożka, Miesięcznik „Teatr” wymienił ją wielokrotnie – zwłaszcza dominuje ona w rankingu „najlepsi z najlepszych”, „Rzeczpospolita” napisała, że zrealizowany w Łaźni spektakl „Kurt Weil czyli o samotności kobiet” jest wydarzeniem artystycznym roku, a Bartosz Szydłowski został nominowany do „Paszportu” Polityki. W tym roku zrealizowano także projekt Katharsis, w ramach którego odbyły się spotkania z osobistościami różnych środowisk artystycznych, religijnych i akademickich (L. Kolankiewicz, K. Lupa, ojciec J. A. Kłoczowski, Rabin S. Pecaric, prof. M. Sugiera, prof. E. Miodońska-Brookes).

W 2001 doszło do podpisania trzyletniego porozumienia Łaźni z Miastem Kraków, na jego mocy władze zobowiązały się wspierać wszystkie przedsięwzięcia stowarzyszenia. Łaźnia gościła m. in. we Lwowie, Kijowie i Warszawie, brała udział w festiwalu Kontrapunkt w Szczecinie, Teatralnych Spotkaniach Gliwickich, Festiwalu Unithea we Frankfurcie. Realizowała także swoje kolejne projekty, w tym cykl koncertów i warsztatów muzycznych oraz I edycję Festiwalu „Geniusz loci”, który od tamtej pory organizowany jest każdego roku. Od 1 stycznia 2005 Stowarzyszenie Teatralne Łaźnia zmieniło miejsce, nazwę i jest teatrem miejskim: Teatr Łaźnia Nowa mieści się teraz na os. Szkolnym w Nowej Hucie i znowu działa pełna parą.